Po drugiej stronie życia, o której tylko nieliczni nie boją się myśleć...

Hi ^.^
Miala być notka wczoraj, ale nie wyszlo ;P jakoś tak nie mialam chęci. Za to dzisiaj sobie nie moglam odpuścić.

Garść info:

Bill ma prostsze zęby :) chce również usunąć sobie jakieś znamię z podbrudka... Ja tam nic nie widzę :P
Chodzi plota, że TH mają nagrać coś z Miley Cyrus :)
Tokio Hotel chcą kupić dom w USA. To nie znaczy, że zamieszkają tam. Pozwoli to na to by mogli przedlużyć tam swój pobyt :)

Ok. Jutro testy próbne z angielskiego, więc zmywam się uczyć :))

Lisa.

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (0) | dodaj komentarz

<<Episode 48>>


Tlumaczenie:

 

Bill: Dobra, chciałem to sprawdzić: pomiędzy Monsoon i druga piosenką - on coś powie, przeniosą się do studia, będzie przerwa czy po protsu jedna piosenka po drugiej?
TH Stuff: Będziecie na zewnątrz i tam się do was przełączą. Zapowie to ze studia mówiąc coś w stylu 'zajrzyjmy na zewnątrz', wtedy przełączą i dostaniecie znak.

Teraz Bill tańczy/wykonuje dziwne ruchy/udaje Michaela Jacksona [niepotrzebne skreślić xD

Tom: Bill, jesteś za bardzo aktywny... oj chłopcze!
Georg: Czasami jesteś taak głośno.
Bill: Ale ja zawsze jestem głośnie, co nie?
TH Stuff: Myślę, że reszta chłopaków jest bardzo cicha.
Georg: Nie, czasami jesteś trochę za głośno. Generalnie jesteś głośny, ale czasami aż za bardzo.
Bill: Nie, wy dzisiaj po prostu jesteście za cicho.

Backstage: Bill grzebie w torbie, pali, znowu tańczy a Gustav się wygłupia =D

TH Stuff: Tu powinny być cheeseburgery a tutaj podwójne. Przygotowałem też dwa bez pomidorów dla...
Gustav: ... dla mnie.

Backstage poraz kolejny ;D Objadają się arbuzami, Gustav wykonuje jakieś dziwne ruchy xD.

Soundcheck.

Bill: W środku całkowicie się trzęsę ale na zewnątrz musimy być ok! Mam sucho w gardle i I'm staring at the broooken door.
Tom: tak się cieszę kiedy gramy pierwsze dźwięki... szczególnie z nowym wejściem!
Bill: Chciałbym to tak zaśpiewać, żeby nie było słychać, że trzęsie mi się głos... I'm staring aaat the brooooken door... jak jest tak to wtedy nie muszę w ogóle zwracać na to trzęsienie uwagi. Czasami muszę walczyć z tymi delikatnymi momentami bo to sprawia że w środku tak jakbym się zapadał. Po prostu cały się trzęsę.
Tom: Podczas tych wystepów przeraża mnie tylko Bill.
Bill: Bzdura!
Tom: On na nas naciska!
Bill: Nie powiem ani słowa.
Tom: Chciałbym mieć wokalistę który miałby wszystko gdzieś. To jego psychika tak działa odkąd wiem... Wyraz jego twarzy kiedy coś się nie udało. Taki rozczarowany wzrok.
Th Staff: Naprawdę taki jesteś?
Bill: W ogóle!
Tom: Oczywiście!
Bill: Dzięki mnie...
Tom: To jest to 'Oh, nie udało się'... a potem mówisz 'to co robimy dalej'! Taki dokładnie jesteś.
Bill: Nie, to ty taki jesteś! Tom już nawet wogóle nie patrzy na ludzi! Pamiętam jak Georg biegł do jego gitary...
Tom: Tak, byłem zmartwiony ale wiecie dlaczego tak jest? Jeśli to tylko moja wina, nigdy tak nie reaguje... Po prostu tego nie znoszę, kiedy to jest wina kogoś innego. Jak na przykład ktoś z ekipy czegoś zapomni, kiedy struny ise rozstroją albo coś. Nie jestem za te rzeczy odpowiedzialny ale one ida na mnie. I wszyscy myślą: Oh, Tom.

by tokiohotelpl.com

komentarze (1) | dodaj komentarz